Wie had ooit gedacht dat ik mijzelf medium zou noemen. Persoonlijk vond ik het nooit leuk om medium te zijn. Het onderwerp lag te gevoelig en ik voelde mijzelf heel kwetsbaar als ik dit naar buiten bracht. Daarbij kwam ook kijken dat naast mijn vermogen met vele gidsen en engelen te praten, ik ook nog eens iemand ben die met buitenaardse contact heeft. Dit laatste zorgde er een tijdje voor dat ik mijzelf ging verstoppen. Toch ben ik mijzelf naar buiten toe gaan laten zien. Hier is mijn verhaal.

Het begon 24 jaar geleden toen ik met een burnout thuis kwam te zitten. Ik was pas 21 en het leven leek uit mij gezogen te zijn. Dit gevoel was niet nieuw omdat ik mij als kind ook al zo gevoeld had. Maar deze keer was het nieuw omdat ik niet op school zat en werkte in deze maatschappij. Ik kon niet zomaar ziek melden, maar ik had geen andere keuze. Het herstel ging heel langzaam maar het was een periode waarin in volledig mijzelf kon hervinden. Mijn burnout was meer een ‘comming out’.

Ik kwam voor het eerst in contact met spiritualiteit toen ik een programma op tv zag over reiki. Huilend zat ik voor de tv. Dit is het! Dit heb ik nodig. Mijn moeder was toen onder behandeling van een coach en vertelde daar mijn verhaal.  Deze verwees door naar zijn vrouw die toevallig reiki behandelingen gaf. Daar was het echt thuiskomen. Een warm bad vol liefde. Ze vertelde dat wat ik zag en voelde, niet gemiddeld was en verwees mij door naar een cursus bij een hele lieve man.

Zo begon alles een beetje te stromen. Ik wist wel dat ik inmiddels dingen kon die anderen niet konden, want deze begonnen in sneltreinvaart naar buiten te komen. Het had heel lang onderdrukt gezeten. Het mocht er eindelijk uit. Ik ontmoette mijn persoonlijke engel die ik via een tunnel mijn kamer in kon voelen komen. Ik ontmoette mijn gids Benjamin die mij emotioneel steunde in mijn processen als medium en ik ontmoette Jan. Hij was een gids die mij kwam helpen mijn ouders te laten zien dat ik paranormaal was. Jan was namelijk een overleden buurman van mijn ouders die ze een jaar na mijn geboorte uit het oog waren verloren.

De hele periode daarna ging van de ene toevalligheid over in de andere toevalligheid. De informatie die Jan gaf heeft mij ouders overtuigd dat er meer tussen hemel en aarde is. Dankzij Jan hadden zij geen twijfel aan mijn gave. De klapper kwam toen mijn ouders mij aangaven dat ze overtuigd waren van wat ik kon, maar dat ze dus eigenlijk niet zeker konden weten of Jan wel dood was. Een tijd daarna belde mijn moeder mij ’s avonds op met de woorden dat ze geschokt waren. Ze zaten vermist te kijken (iets wat ze nooit kijken) op de tv en zagen daar de vrouw van Jan. Ze vertelde dat ze op zoek was naar haar zoon die na de dood van zijn vader van huis was weggegaan. Dat kwam echt binnen bij de hele familie. Iedereen was er stil van. De bevestiging dat Jan was overleden is nog lang blijven hangen.

Jan ging later weg. Zijn missie was volbracht. Benjamin leerde mij iets anders. Hij leerde mij dat ik op verschillende manieren informatie kon ontvangen. Hij sprak tegen mij wat ik letterlijk in mijn oren kon horen. De trilling kon ik nog herinneren als kind. Ik wist toen dat er als kind ook tegen mij was gesproken. Ik vond het toen raar, maar het voelde niet eng. Ik heb het toen als vanzelfsprekend gezien en nooit als paranormale gave. Benjamin was de rust en liefde zelf. Wij hadden samen een vorig leven gehad waarin hij mijn steun en toeverlaat was. Hij wou iets voor mij doen en bracht mij alle liefde die ik op dat moment nodig had. En hij hielp mij ook nog eens met het ontwaken van mijn paranormale vermogens. Zijn liefde maakte het allemaal minder spannend. Het was leuk om van hem te leren.

Ook Benjamin ging weg. Ze gingen weg na mijn hoogte punt in mijn paranormale vermogens. Namelijk het schrijven van een boek wat niet door mij geschreven werd. Een gids van wie ik de naam niet meer weet, nam tijdens het schrijven mijn lichaam over. Deze beleving was helemaal nieuw voor mij. Ik kon letterlijk alles van hem voelen en ik kon ook mijzelf voelen. Ik verloor mijzelf niet, ik had volledig de controle over mijn lichaam als ik dat zou willen, maar ik liet hem toe. Hij was vol liefde en voelde als een klein oud zacht mannetje. Het voelde totaal niet als een bedreiging.

Inmiddels had ik al veel geleerd. Ik wist dat ik kon communiceren met mijn engel, met mijn gidsen, met opgestegen meesters. Vooral Merlijn was veel bij mij. Ook sprak ik veel met overledenen als mensen daar om vroegen. Dit ontstond doordat mijn overleden nichtje bij mij kwam en mij vertelde over haar dood en haar leven na de dood.

Na Benjamin en Jan kwam er een nieuwe gids. White Eagle was zijn naam. Een grote Indiaan die voor mij als reusachtig aanvoelde. Een zachte en zeer krachtige mannelijke entiteit. Er brak een nieuwe fase aan. White eagle stond voor persoonlijke transformatie. Ik ging in die periode door veel groei en leerde alles over mijzelf, de mens en het leven op aarde.

Zo ging ik telkens door fases en in elke fase leerde ik weer nieuwe dingen. Zo leerde ik bijvoorbeeld ook contact te maken met de buitenaardse. Hun contact was heel nieuw voor mij. Ook al had ik dit als kind al een keer ervaren ik vond het een hele moeilijke ervaring. Elke keer als ik nieuwe informatie door kreeg van boven had ik even een periode dat ik het moeilijk vond dit een plekje te geven. Er waren tenslotte niet zo veel mensen die echt begrepen waar al mijn informatie en groei over ging. En mensen in mijn omgeving waren nogal sceptisch over het paranormale. Elke nieuwe fase was weer opnieuw vol met uitdagingen. Persoonlijk vond ik het heerlijk om met gidsen, engelen of buitenaardse te praten. Het voelt zo goed, maar verstandelijk gezien was het soms moeilijk om mee te leven. De informatie die ik kreeg ging steeds verder en verder waardoor ik op een gegeven moment maar gestopt was met uitleggen. Het was niet meer uit te leggen.

Terwijl iedereen mij inmiddels kende als medium durfde ik mijzelf zo niet te noemen. Want ik vond het eng. Het maakte mij kwetsbaar. Vertellen over engelen en communiceren met overledenen dat ging dan misschien nog wel. Maar uitleggen dat ik ook met buitenaardse kon communiceren ging mij te ver. Terwijl de informatie via hun bleef komen. Het voelde zo ontzettend goed maar op aarde vond ik het ontzettend moeilijk. Ik ging met hun astrale reizen maken naar hun ruimte schip. Ik ben mij daar bewust van. Ze vragen of ik mee wil en ik geef toestemming. Ik voel dat ik uittreed maar ik ben nog wel bewust bij. Ik kan het elk moment stoppen maar omdat het goed voelt, doe ik dat niet.

De informatie die ik van hun krijg gaat verder en verder. Terwijl tijdens andere reizen de engelen mij meenemen naar plaatsen op de aarde die ik mag helen. De energie punten van de aarde. De resultaten zijn verbluffend. En terwijl mijn gave groter wordt en groter groeit, neemt de eenzaamheid toe. Want hoe kan ik dit nog uitleggen aan mijn medemens? Er zijn mensen die wel luisteren maar begrijpen kunnen ze het nooit. Want waarom zou ik al deze informatie willen en waarom zou ik vrijwillig meegaan om deze informatie te ontvangen? En dat ik het daarna moeilijk heb en niet kan aarden gaat er bij veel mensen niet in. Want dan doe je het toch niet.

Ik begrijp dat mijn weg alleen is en dat er niemand is die kan voelen wat ik voel en beleven wat ik beleef. Graag had ik dit gedeeld met anderen. Af en toe komt er iemand op mijn pad met een paranormale gave maar zij zijn anders. Iedereen ervaart het dus op eigen manier afhankelijk van eigen missie. Dat moest ik leren. Mijn eenzaamheid is mijn kracht zoals bij ieder mens met een missie.

Helaas is er nog weinig bekent over mediumschap. Er zijn zelfs mensen die mediumschap binnen kaders hebben geplaatst. Inmiddels weet ik dat dit niet mogelijk is. Iedereen wordt ermee geboren maar wat men weet is naar mijn mening afhankelijk van wat ze hier komen doen op aarde. Wat ik weet kan ik niet meer met mensen delen. Zo voelt het. Wel kan ik het opschrijven. Niet via de blogs op deze website maar via een boek. Inmiddels heb ik twee boeken geschreven. Met als doel deze uit te geven.

Mijn weg als medium was geen makkelijke weg. Maar ik weet inmiddels dat ik dit nodig heb om mijn werk goed uit te kunnen voeren en mijn doelen te bereiken. Iets wat veel mensen niet begrijpen is dat ik mij echt thuis voel in de wereld van engelen en buitenaardse. Ik voel hun dagelijks en doe heel veel samen met hun. Mijn weg met hun is niet meer te scheiden. Het vraagt kracht en moed mijzelf naar buiten te brengen als medium. Maar ik voel de kracht dankzij mijn gidsen, engelen en buitenaardse in wie ik volledig vertrouw en geloof. Wat zij voor mij doen is wat zij ook voor anderen doen. Elke keer als wij samen (ik en gidsen, engelen en buitenaardse) iemand kunnen helpen is het geluk niet te omschrijven. Ik zou ze niet weg willen uit mijn leven. Dank zij hun leef ik. Zo voelt het. Ze brengen steun, hoop, liefde, begrip en aarding. Ze helpen mij met informatie over de nieuwe wereld en vooral over mijzelf.

Ik zal nooit hetzelfde zijn als anderen maar ik ben inmiddels super gelukkig met wie ik ben en wat ik kan. Het is misschien niet meer aan iedereen uit te leggen wat ik kan, maar dat heb ik inmiddels geaccepteerd. Ik weet nu wat ik wil doen en dat is mensen en de aarde helpen met samenwerking van mijn gidsen, engelen en buitenaardse. Ze horen bij mij. Zo is het bedoeld.





 


at ik het allerliefste doe, is sterrenmensen laten voelen hoe geweldig ze zijn en welke schatten ze in zich hebben om aan de wereld te laten zien. Want sterrenmensen hebben een belangrijke rol bij de verandering naar de nieuwe wereld.

DIANA ANNEGARN      




                             
        


Hoe weet je dat je een sterrenmens bent? Sirius spreekt

Waarom kun je beter naar jezelf luisteren? Mijn leven als medium
  Waarom we hulp van de buitenaardse krijgen?.   Waarom samenwerken met buitenaardse mijn leven veranderde.
 
 

 


Email info@sterrenmensen.nl
www.diana-annegarn.nl
Harderwijk




Mijn leven als medium
Hoe weet je dat je sterrenmens bent?
De buitenaardse en de toekomst van de aarde
De nieuwe aarde
Mens zijn in volledigheid
Samenwerken met buitenaardse