Geschreven in 2017

We zijn allemaal mens. En mensen komen in alle vormen, maten en kleuren. We verschillen ontzettend van elkaar en zo is het bedoeld. Iedereen voelt zich daardoor anders en mag hier mee leren omgaan. Hoe je ook bent en wat je ook bent, blijf trouw aan jezelf hoe gek de wereld je ook vindt. Leer van jezelf te houden, jezelf te omarmen en weet dat iedereen het soms moeilijk heeft en uitdagingen heeft waarbij ze zich of gehoord voelen.

Mensen hebben de neiging elkaar te veroordelen en dingen te zeggen die niet leuk zijn. Ik heb dit zelf altijd heel moeilijk gevonden. Mensen geven dan duidelijk het gevoel dat we afgescheiden zijn, terwijl we één zijn. Als iemand iets onaardigs over mij zegt dan voel ik dat. En dat mag. Ik ben anders dan de ander. Het brengt mij bij mijn unieke zijn. Dat deel waar veel mensen pijn ervaren. Daarom kwetsen ze de ander als deze anders reageert en raakt de ander gekwetst als deze wordt afgewezen. Deze emoties zijn welkom. Want ik ben een emotioneel wezen en mijn emoties zijn een onderdeel van wie ik ben.

Emoties hebben een functie, emoties leren ons heel veel over wie wij zijn en over de ander. Emoties wegdrukken of wegdenken heeft gevolgen. Ze blijven daardoor in het lichaam en dit kan je uit balans brengen.

Het is dus belangrijk mijn unieke zelf te onderzoeken. Mijn lichaam vertrouwen dat het goed is zoals het is, is een enorme puzzel. Ik ben zelf veel spirituele cursussen gedaan maar het lijkt er soms op alsof verkocht wordt dat je niets mag voelen. Na al die jaren persoonlijke ontwikkeling (24 jaar) zijn mijn emoties niet weg. Ze zijn nooit weg gegaan. Sterker nog toen ik steeds verder kwam in mijn ontwikkeling werden mijn emoties zelfs sterker. Ik werd mij heel bewust dat de emoties van de ander mij ook raakte. Ik had geleerd al die jaren de emoties van andere mensen los te laten en dat ging ook prima. Maar een nieuwe fase leerde mij iets heel anders.

Als emotioneel wezen voel ik altijd. Ik kan mijn gevoelens en geachte niet uitzetten. Ik voel de hele dag door. En emoties veranderen telkens. In deze nieuwe fase heb ik ze leren omarmen. Mensen vonden mij kwetsbaar, te gevoelig en onzeker. Maar ik wist gewoon dat deze emoties een functie hadden. Het verbindt mij met de mensen om mij heen. Jarenlang kon ik vanuit mijn hogere zelf leven, maar dit stuk mens zijn mag er ook zijn.

Ik geloof nu dat het belangrijk is dat ik ook laat zien dat ik ook gevoelens heb. Ook al kan ik leven en schrijven met engelen of buitenaardse en ook al kan ik vanuit mijn hogere zelf schrijven en nog veel meer. Ik ben en blijf gewoon mens. Dat is wat ze mij boven lieten zien.

Ik vervoer het als een zwakte. Ik ben toch coach en leraar? Ik mocht van mijzelf niet gekwetst raken door wat anderen over mij zeiden, maar ik voelde het wel. Ik deed daarna oefeningen om hun spiegel te begrijpen en hun pijn en projectie los te laten. Maar ik mocht het vanaf nu heel anders gaan doen.

Het begon bij toegeven hoe vaak ik gekwetst ben in dit leven. Het zorgde ervoor dat ik mijn werk helemaal niet meer leuk vond. Ik ben gaan toegeven dat ik vaak gekwetst werd door mensen en hoe onrechtvaardig ik dit vond. Ik begreep de spiegel inmiddels wel en het heeft mij heel veel geholpen. Maar het toelaten bracht mij de vrijheid waar ik zo naar verlangde. De vrijheid om vanuit liefde te geven aan andere mensen en om daar volledig zuiver in te kunnen zijn of hier naar toe te kunnen groeien.

Ik raak gekwetst door het leven en dit is heel normaal om te voelen. Een open hart voelt kwetsbaar. Ik had toen een tijdje mijn werk gestopt om hier helemaal mee aan de slag te kunnen gaan. Ik wou mij weer mens voelen en heb mij een tijdje aangesloten bij groepen mensen waar ik 'niemand' hoefde te zijn. Nu is dat moeilijk want in welke groep ik ook kwam, er is altijd een soort streven naar perfectie aanwezig en een verwachting. Maar ik hoefde in ieder geval even geen coach of medium te zijn.

Dit gaf ruimte. Het was even tijd voor mijzelf. Een tijd om te helen van alle negativiteit die ik ook had ervaren op mijn pad. Het was niet altijd maar positief. En soms als je heel gevoelig bent verlang je gewoon even naar die wereld waar alles in harmonie is. Waar je mag leren en volledig jezelf mag zijn zonder dat er gelijk iemand met een oordeel klaar staat.

De grootste pijn was eigenlijk het feit dat ik mij bewust was dat ik geen fout kon maken. En toch werd ik door anderen afgewezen alsof ik iets ‘fout’ deed.  Ze zaten soms met hun wijzende vinger al klaar voordat ik iets deed wat hun niet beviel. Telkens zien wat dit over mij zegt was niet voldoende. Ik weet dat al mijn emoties er nu mogen zijn. Deze pijn die mag er ook zijn. Het zegt niets over goed of fout. Het geeft een leermoment aan en deze zijn soms heel kwetsbaar. Ik heb veel geleerd over hoe je iets kunt zeggen maar dan nog zal ook ik mensen kwetsen. Het is onmogelijk te weten wat mensen allemaal in hun rugzak hebben. En soms is het zo gebeurt zonder dat we er erg in hebben.

Het toelaten van deze pijn en verdriet maakte mij weer mens. Na jarenlang met hoge energie geleefd te hebben kon ik weer gewoon mens zijn. Alle hoge verwachtingen die we van onszelf hebben en die anderen ook over ons hebben zijn onterecht. Het is onze eigen taak om onze doelen en missie hier op aarde zo goed mogelijk uit te voeren. Het is ook onze eigen taak om een zo goed mogelijk persoon te zijn. Ik kan mij prima op mijn hogere zelf afstemmen zoals ik jaren doe. Maar dit heeft niets met mijn persoonlijkheid te maken. Je kunt nog zo mooie informatie doorkrijgen. Ik blijf altijd mens. Dit mens-zijn is ook een stuk ontwikkeling waar ik iets mee mag doen. Het heeft mij geleerd over mijzelf maar ook over groepsprocessen en deel zijn van een geheel.

Mens zijn is een geschenk. Leren omgaan met het lichaam of leren omgaan met de ziel is een groeiproces. En een heel kwetsbaar proces. Niets is vanzelfsprekend. Leren en groeien kun je leren. Het ego heeft hier altijd een andere mening over. Het leren onderscheiden van deze drie dingen en leren hoe ze op een zuivere manier met elkaar verbonden kunnen worden, heeft mij geholpen de mens te zijn die ik ben. Elke dag leer ik nog meer over mijzelf. Dit mag en is geen verplichting. Ik mag groeien en ontwikkelen waar ik dat wil. Ik doe niets fout of goed. Ik ben zoals ik ben. Gewoon een mens die leert net zoals alle andere mensen hier op aarde. Ik heb niet alle antwoorden maar ik ben wel leergierig. Ik ben heel gevoelig en net zoals alle andere mensen kwetsbaar. Ik probeer alles vanuit liefde te doen omdat dat is wie ik ben. Ik leer elke dag over mijzelf en ik heb hier ruimte voor nodig. Zodat ik op een natuurlijke manier kan groeien en niet op een geforceerde manier omdat anderen dit vinden.

Ik geloof dat als we dit allemaal in onze kwetsbaarheid zouden staan, de wereld er heel anders uit zal zien. We zouden dan voelen wat we anderen onbedoeld 'aandoen'. Onze groei in bewustzijn zal ons de weg wijzen als dit jouw wens is. Leer je pijn en verdriet toe te laten zeker als je veel met mensen werkt. En verbindt je vooral met gelijkgestemde. Ervaar dat we allemaal broeders en zusters zijn en samen op pad zijn naar de nieuwe wereld. Samen zijn wij mens en delen we lief en leed wat bij mens zijn hoort. We zijn alleen gelijk daarin maar ook zo verschillend. Het omarmen van jezelf is ook het omarmen dat je verschillend ben van de ander. En toch zijn we één.

Zo kunnen we vanuit onze verschillen weer een eenheid gaan worden als mens. De pijn van afgescheidenheid kunnen we loslaten. Onze grootste pijn. Er is niemand beter en slechter. Niemand doet het fout. We zijn allemaal aan het leren en krijgen dan ook de lessen die nodig zijn om daar te komen waar we willen zijn. Dit is geen straf omdat je het niet goed doet. Dit is liefde wat je helpt bij jouw ware zelf en jouw doelen te komen.

Pijn heeft mij geholpen met mijn ego om te gaan. Ieder mens heeft een ego maar doordat ik niet naar het ego wou kijken wist ik ook niet hoe het een loopje met mij nam en mij telkens in situaties bracht waar ik niet wou zijn.

Mijn ego leren omarmen geeft mij meer ruimte de liefde te voelen die ik ben en meer te reageren vanuit deze liefde. En wat ik geef ontvang ik ook weer terug. Het helpt mij de persoon te zijn die ik wil zijn.

     



at ik het allerliefste doe, is sterrenmensen laten voelen hoe geweldig ze zijn en welke schatten ze in zich hebben om aan de wereld te laten zien. Want sterrenmensen hebben een belangrijke rol bij de verandering naar de nieuwe wereld.

DIANA ANNEGARN      




                             
        


Hoe weet je dat je een sterrenmens bent? Sirius spreekt

Waarom kun je beter naar jezelf luisteren? Mijn leven als medium
  Waarom we hulp van de buitenaardse krijgen?.   Waarom samenwerken met buitenaardse mijn leven veranderde.
 
 

 


Email info@sterrenmensen.nl
www.diana-annegarn.nl
Harderwijk




Mijn leven als medium
Hoe weet je dat je sterrenmens bent?
De buitenaardse en de toekomst van de aarde
De nieuwe aarde
Mens zijn in volledigheid
Samenwerken met buitenaardse